Zo, inmiddels is het al weer donderdag. Time flies when you’re having fun!
Ik verliet jullie zaterdag met het vooruitzicht op een rustige zondag en maandag het bezoek aan de Tafelberg. Zondag was inderdaad rustig, we zijn weer op bezoek geweest bij onze Zuid-Afrikaanse Schot en voor de rest een beetje gechilled, dat wil zegge: een middagdutje, bezoek aan het internetcafé en een filmpje (Sten, Shooter moet je zien!). De zon liet zich zondag helaas niet zien en had zijn broer (bewolking) en neef (regen) gestuurd. Lekker is dat, van de familie moet je het maar hebben 
Maandag was het weer nog steeds huilen met de sombrero op, dus ons bezoek aan ‘Table Mountain’ viel helaas in het water. Niet getreurd want, met een auto in ons bezit, zijn we volop mobiel. Dus op naar Century City, een 400 winkels tellende shoppingmall naar Amerikaans voorbeeld. De meiden natuurlijk helemaal in hun nopjes, maar Matthias dacht: dat moet wat worden…
Al met al viel het wel mee (gelukkig!) en heb ik zelf ook nog wat inkopen gedaan. 1 t-shirt, 2 korte broeken, 2 blouses en een zomerse lange broek voor welgeteld 73 eurootjes! I love shopping in South Africa! Nadat de kleren in the pocket waren en Robin en ik alle andere mannen- en sportzaken (lol) hadden gecheckt zijn we neergeploft in een loungeruimte waar Engels voetbal aanstond. Toen ook de dames door de broeken de truitjes niet meer zagen hebben we ons tegoedgedaan aan een All-American-Diner (lees; Mc Donalds) om vervolgens (samen met nog 7 anderen) in de bioscoop de film Cloverfield te aanschouwen (Marlies, deze is echt niks voor jou…).
Dinsdag (de dag dat wel al 2 weken uit Holland vertrokken zijn!) gingen we weer over van de vakantie-mode naar de school-mode… zucht…
Na de lessen kwamen thuis de opdrachten in het vizier, waar ik eerder al een klaagzang over schreef. In deze executiefase van de eerst opdracht zonk de moed bij ons vieren collectief in de slippers. De woorden waren geen probleem om te lezen, maar de zinnen werden toch gelijk al een stuk moeilijker en laat ik het al helemaal maar niet hebben over de rode draad cq the big picture van het verhaal over “Development in Communication”. Het universitaire niveau, de taalbarrière en de strakke deadline vergt het uiterste van ons. Deadline is hier in ZA overigens ook echt deadline en niet zoals vaak op de CHE, “datum-waarop-je-het-eigenlijk-moet-inleveren-maar-later-is-ook-niet-zo’n-probleem-we-zijn-allang-blij-dat-we-het-ontvangen”.
Woensdag weer 2 lesjes (Management Practice) en thuis weer verder met de opdracht (tsja, ik had hem niet afgekregen…). ’s Avonds naar het Mexicaanse restaurant Pancho’s om daar de maaltijd te nuttigen. Na 4 hoofdgerechten, 4 biertjes, 2 witte wijn en 2 liter Margeritha’s was onze huishoudpot 40 euro lichter, net als ons hoofd 
Donderdag was voor mij D-Day want de eerste presentatie stond voor de deur. Ik mocht als heuse expert vertellen over Public Relations in Europa en de ontwikkelingen die wij op ons mooie continentje doormaken op dat gebied. Alsof ik daar echt wat van weet, hahahaha! Ik had me in ieder geval voorbereid (das al heel wat in vergelijking met de CHE) en vertelde wat dooddoeners op een zo goed mogelijke manier. Ook haalde ik tussen neus en zoeloelippen nog even door de theorie van de radarfunctie en de helikopterview van PR (en communicatie) aan, waarop iedereen stijl achterover vloog uit respect voor mijn onmeetbare kennis. *Good job Matti!* Om mijn eeuwige blijvende indruk nog verder gestalte te geven gaf ik mijn docent en medestudenten ook inzicht in de voorgestelde professionalisering van het PR-vak van Betteke van Ruler (die is hier ook bekend!). Ohja, naast mijn verhaal, deden de andere twee (over PR in USA en Africa) het trouwens ook niet onaardig ;). Ook de leraar was tevreden; you guy’s did a good job and an excellent presentation! Hoppa, die eerste voldoende moet haast wel binnen zijn!