Het zit er op, maandagavond 20.10 uur lokale (en nederlandse) tijd vertrekt vlucht British Airways BA58 vanuit Cape Town International naar London Heathrow om daar na aankomst (06:50) 3 uur later te vertrekken als BA938 richting Dusseldorf, geplande aankomst 12:05, waar een ongetwijfeld groot welkomstcomité van vrienden en familie ons staat op te wachten met spandoeken, ballonnen en slingers.

Maar dat vooruitzicht weerhoudt ons er niet van even terug te kijken naar afgelopen week.

Zaterdag was het voor het eerst in tijden weer eens fatsoenlijk Afrikaans weer. Dus, hop, naar het strand. Fuck het onderzoek, we zijn hier om te genieten! Tijdens onze afdaling van een uitloper van Table Mountain naar het strand van Clifton leken de golven verdacht hoog en wild. Eenmaal aangekomen bleek van het gebruikelijke strand voor 85 % te zijn geconsumeerd door de golven. Een klein stukje zand bleef over en zelfs daar waren we niet veilig, af en toe moesten we onze spullen grijpen en een sprint trekken naar de stenen om de handdoekjes droog te houden! Uiteindelijk zijn we daar maar gebleven en heb ik een nieuw hoofdstuk toegevoegd aan het bruinwordingsproces. Na veel insmeren, weinig insmeren en niet insmeren was het nu tijd voor de volgende stap: olie!

De waarschijnlijk laatste mogelijkheid om wat bruine tint terug te winnen van mijn oorspronkelijke surferslook werd met beide handen aangepakt en ingesmeerd. Resultaat was niet helemaal naar wens, maar alle kleine beetjes helpen.

Zondag was rustig maar maandag tot en met donderdagavond 03:30 uur stonden in het teken van ons onderzoek. Zwoegen, zweten en schelden leidde uiteindelijk tot een 120 pagina (interlinie 1!) rapport vol interessante informatie over online advertising in South Africa.

Vrijdag enigszins moe en aangeslagen maar vooral opgelucht zaten we in onze laatste les. Nadat die afgesloten werd was het tijd voor een fotosessie + een drankje met chips. Mooie woorden werden gesproken; bedankt, we houden contact!, je bent van harte welkom in NL, etc etc… Soms sociaal wenselijk, soms meer dan gemeend.

Zaterdag, ons laatste weekend in Kaapstad, hebben we weer eens ongegeneerd de rijke Europese toeristen uitgehangen! Omdat onze garderobe inmiddels al een complete metamorfose heeft ondergaan sinds we in Zuid Afrika zijn, hebben we dit keer aan onze medemens gedacht. Allerlei prularia zijn onder het mom van “souvenir” voor waarschijnlijk veels te veel geld van eigenaar veranderd en wordt maandag ingescheept in onze toch al overvolle koffers voor de dierbare thuis. Om zelf ook nog een beetje te genieten heb ik (alweer) een nieuw hoofdstuk toegevoegd aan het bruinwordingsproces: de zonnecabine!

Nood breekt wet, geen lekker weer en geen zon, dan maar een beetje faken hè. ’s Avonds natuurlijk weer een biertje gedronken in de Hemisphere. Nadat Sanne en Robin waren afgehaakt (tssss), zijn we met een groepje Nederlanders nog even naar the Bronx geweest, niet echt een tent van mijn ‘soort’ en dus wens, het was namelijk een gay club!!! Maar de dames wilde graag naar binnen dus dan moet dat maar he. Binnen bleek waarom de dames hier zo enthousiast waren, mannen 2 keer zo breed dan mij die shirtloos op de dansvloer staan… zucht… Nadat ik 58,2 keer onzedelijk was betast en zelfs nog alleen naar de wc durfde had ik er schijt aan, iedereen kon mijn rug op. Dus hop, ook matthias trok z’n blouse uit, uiteraard in het kader van de intergratie, en ging helemaal ‘los’!
Je laatste stapavondje in Kaapstad moet er toch eentje zijn om niet te vergeten…

Verder wil ik van de gelegenheid gebruik maken om Sanne, Lydia en Robin, namens mijzelf, heel hartelijk te bedanken voor de 4 maanden die ik samen met hun mocht doorbrengen in Zuid-Afrika! Het was een fantastische tijd, ook door hun aanwezigheid, die het hoogtepunt vormde in mijn nog jonge leven. Snik.